MVP (Minimum Viable Product) to najmniejszy możliwy produkt, który pozwala zwalidować kluczową hipotezę biznesową przy minimalnym nakładzie pracy.
Eric Ries (Lean Startup) definiuje MVP jako "wersję produktu która pozwala zebrać maksymalną ilość zwalidowanej wiedzy o klientach przy minimalnym nakładzie pracy".
Zanim wyjaśnię czym jest MVP, wyjaśnijmy czym nie jest:
"Zbudujmy MVP z 20 funkcjami" — to nie jest MVP. To produkt z 20 funkcjami. MVP ma JEDNĄ kluczową funkcję, która testuje JEDNĄ hipotezę.
MVP to eksperyment. Testujesz hipotezę: "Czy ludzie mają problem X i czy rozwiązanie Y faktycznie im pomoże?"
Kluczowe cechy MVP:
"If you're not embarrassed by the first version of your product, you've launched too late." — Reid Hoffman, LinkedIn
MVP ma być "embarrassingly simple". Jeśli nie wstydzisz się pierwszej wersji — wypuściłeś za późno.
Dropbox: Nie zbudowali produktu. Nagrali 3-minutowe video pokazujące jak działa. 75 000 zapisów na waitlist w jeden dzień.
Airbnb: Founders wynajęli swoje mieszkanie przez stronę zbudowaną w weekend. Zdjęcia zrobili iPhonem. Płatności przez PayPal.
Zapier: Pierwsza wersja obsługiwała 3 integracje. Ręcznie. Founders uruchamiali skrypty manualnie gdy ktoś użył Zapiera.
Zacznij od pytania: Jaka jest JEDNA hipoteza którą chcę przetestować?
Nie "czy ludzie będą używać mojej aplikacji". To za szerokie. Konkretna hipoteza:
Jedna hipoteza = jedna kluczowa funkcja = MVP.
Użyj MoSCoW do priorytetyzacji funkcji:
W MVP masz tylko "Must have". Wszystko inne — później.
Zanim przejdziesz do następnej lekcji: